ดอกไม้ของคนป่วย
posted on 06 Nov 2009 15:36 by sillyfake in DayByDay
คล้ายอาการทางความรู้สึกบางอย่างมันทรุด แต่ก็ยังทำเป็นยิ้มและลงเรื่องช่วงวันลอยกระทง จิบความรักชมดวงจันทร์ จิบความฝันชมดวงดาว
คราวนี้ตั้งใจที่จะเว้นระยะในแต่ละเรื่องพอสมควร
เพราะเหตุผลมีดังนี้
1.ผมต้องอ่านต้นฉบับของรุ่นพี่/รุ่นน้อง อย่างพิถีพิถัน และเขียนความคิดเห็นเพื่อเปิดประเด็นพูดคุย (มีน้องคนหนึ่งที่เพิ่งรู้จักส่งเรื่องสั้นขนาดยาวมาให้ผมช่วยดูให้ – ตอนนี้ผมยังไม่ได้แตะเลย)
2.ผมต้องเขียนเรื่อง เขียนงาน ทั้งเรื่องสั้น (ที่ค้างคา) อีกทั้งพยายามเขียนบทความในหน้าที่ (ว่างเว้นมาสักระยะแล้ว – มีประเด็นที่จะเขียน แต่เขียนไม่ออก)
3.มีน้องๆ นักศึกษามาฝึกงานแล้ว ผมเองนั้นไม่รู้จะทำตัวอย่างไร ผมเกรงๆ กับการวางตัวพอสมควร อีกอย่างต้องเข้าไปสวมบทคนดูแลเรื่องบทความ (ผมให้อิสระ – ไม่ชอบสั่งใคร – และไม่ชอบให้ใครสั่ง) แต่ก็พยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุด
4.ผมต้องประสานงานโปรเจ็กต์บางอย่างกับรุ่นพี่ เรียกว่าค่อนข้างหมกมุ่นพอสมควร (ดอกไม้ของคนป่วย)
5.สารภาพตามตรงอีกครั้งว่า หัวใจของผมตอนนี้ลอยอยู่ที่ไหนไม่รู้ บางครั้งมันก็อยู่ในสวนดอกไม้ บางครั้งมันอยู่ในพายุมรสุม ในห่าฝนรุนแรง – บางชั่วโมง ผมหลงลืมตัวตนความเป้นตัวเอง

และต้องขอโทษจริงๆ ผมไม่ได้ไปเยี่ยมบ้านคนอื่นๆ เลย
แต่ความคิดเห็นของผมก็มีเข้ามาเรื่อยๆ
นี่คือสิ่งที่บ่งบอกแสดงว่า
“เราไม่ได้คอมเมนต์คนอื่น เพียงเพราะหวังให้คนอื่นมาคอมเมนต์คืน”
เป็นความจริงเลยครับ
เรื่องก่อนหน้า ผมได้รับคอมเมนต์ไป 20 กว่าคอมเมนต์
ทั้งที่ผมไม่ได้ไปเยี่ยมบ้านใครเลย
ซึ้งใจและกล่าวคำขอบคุณก็คงดูจะน้อยไป
บ้าน EXTEEN เป็นบ้านแรกที่ผมเข้ามาทันทีที่ได้เปิดคอมพิวเตอร์
เพราะอะไรผมพยายามหาคำตอบอยู่นาน
แต่ผมรักบ้านหลังนี้ อยากมอบดอกไม้ให้ทุกคนที่เข้ามาจังเลย
เอ๊ะ...แต่ผมสัญญากับตัวเองว่าจะไม่เด็ดดอกไม้
เอาไปทั้งกระถางเลยจะว่าอะไรมั้ย
สนใจรับดอกไม้จากคนป่วยไหมหนอ...
------------------------------------------
ป.ล.โปรเจ็กต์ที่ผมทำกับรุ่นพี่-รุ่นน้อง ชื่อ “ดอกไม้ของคนป่วย” เป็นหนังสือทำมือ คาดว่าเร็วๆ นี้คงเป็นรูปเล่ม มีเรื่องของผมด้วย ไม่รู้ว่ามีใครอยากอ่านหรือเปล่า ถ้าอยากอ่านจะได้เอามาลง แทนคำขอบคุณแล้วกัน
ป.ล.2 ส่วนถ้าใครอยากอ่านเรื่องของคนอื่นๆ และอยากได้เป็นรูปเล่ม สนับสนุนความฝันของพวกผมก็คงต้องรอสักระยะ รายละเอียดเรื่องรูปเล่มอยู่นอกเหนือการจัดการของผมครับ (ป.ล.นี้มีโฆษณาแฝงแฮะ)
ป.ล.3 ฝากถ้อยคำขอบคุณทุกคนครับ
ฉันไม่หวั่นในรักเพราะยังรัก
รักสอนให้ฉันรู้จักความลึกซึ้ง
แม้สุขเศร้าเหงาร้ายหลายคำนึง
แต่รักยังติดตรึงทุกเวลา
ฉันจะหวั่นในรักเพราะเธอไม่มีรัก
ปล่อยฉันเศร้าซึมหนักรักไร้ค่า
หากเธอรัก รักไม่หวั่น ทุกวันเวลา
เราจับมือมองตา - ใต้ดวงดาว - หนาวยังอุ่น