โลกมันช่างหมุนเร็วเหลือเกิน

งานหนังสือผ่านพ้นไปแล้ว หลายคนคงกระเป๋าแฟบไปตามๆ กัน หากผมเองยังอยู่ที่กรุงเทพฯ เหมือนเมื่อก่อน ผมเองคงเป็นหนึ่งในจำนวนผู้กินแกลบประจำเดือนนี้

          แต่ให้เสียดายที่ผมเลือกนอนอ่านหนังสือสบายอารมณ์บนที่นอนที่ความหนาวเหน็บโรยตัวรายล้อม หมกมุ่นกับตะกอนความคิดบางอย่าง เรื่องสั้นบางเรื่องค้างเติ่งในหัว อยากเล่าให้แล้วเสร็จก่อนที่มันจะกลายเป็นฝุ่นผง เวลาผ่านไปกับการคิด – เขียน – อ่าน รวมถึงละเลียดอ่านหนังสือที่ติดไม้ติดมือมาระหว่างที่กลับไปเยี่ยมบ้าน ทำตัวให้ยุ่งๆ เข้าไว้ เหมือนนักวิจัย นักวิทยาศาสตร์ ความเหงาจะได้ไม่เล่นงาน

          ว่าไปแล้วงานหนังสือที่ผ่านพ้นไป ผมมีหนังสือหลายเรื่องเหมือนกันที่อยากได้ หากไล่เลียงก็คงเปลืองหน้าไปเปล่าๆ เอาเป็นว่าขอเล่าเรื่องหนังสือที่อยู่ข้างหมอนและผมเพิ่งอ่านจบไปดีกว่า

          เทวี – เทวา ศักดินาดอลลาร์ ดารา HOLLYWOOD “อนุสารคดีขบวนฮอลลีวูด” ของพญาอินทรีถูกผมพบที่ร้านแห่งหนึ่งในจังหวัดขอนแก่น แม้ไม่ใช่สาวกพญาอินทรี ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ แบบแฟนพันธุ์แท้ที่รู้ทุกรูขุมขน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ใจผมเต้นตูมตามระรัวที่ได้สัมผัสอักษรของท่านนักเขียนผู้นี้ ที่บ้านของผมมีหนังสือของพญาอินทรีมากมาย ความที่พ่อเป็นสาวกตัวยง จึงไม่แปลกที่การชอบอ่านช่วงแรกๆ ของผมจะถูกแย่งชิงไปโดยหนังสือของท่านผู้นี้ ซึมซับเข้ามากๆ จนคิดอยากเลียนแบบการเขียนด้วยท่วงทำนองเช่นนี้ แต่เพิ่งมารู้ภายหลังว่าเป็นความคิดที่ตื้นเหลือเกิน สั้นเหลือเกิน และไม่เข้าท่าเอาเสียเลย และถึงแม้หากตั้งใจลอกเลียนจริงๆ คงได้แค่ธุลีหนึ่งของนักใช้ภาษาผู้สวิงสวายเล่มนี้

          ผมเขียนแบบของผมเข้าท่ากว่า ไม่ควรคิดอะไรสั้นๆ

          ประมาณ 2 คืนที่อาว์ ‘รงค์ พาผมไปท่องดินแดนของอเมริกาที่เต็มไปด้วยแสงสีและเงินตรา บริเวณที่ใครต่อใครขนานนามว่า Hollywood กับความหนาสองร้อยกว่าหน้าที่บรรจุเรื่องราวของ Frank Sinatra/Dean Martin/Robert Redford และคนอื่นๆ เล่าจากมุมมองที่หฤหรรษ์และเพลิดเพลินตามมาตรฐานของผู้เขียน จนเมื่อหน้าสุดท้ายมาถึง

          ผมรู้สึกไม่เสียดายเวลาที่ได้ละเลียดตัวอักษรของพญาอินทรีผู้นี้

          และรู้สึกเสียดายเหลือเกินที่ความหนาของหนังสือมันน้อยไป...